Door op 12 april 2013

Terug naar de Poppenkast – Deel 1

Dinsdagavond 19.50 uur. Als ik het gemeentehuis binnenloop, lijkt het alsof ik terug ga in de tijd. In één oogopslag zie ik dat er niet zoveel is veranderd in de vier jaar dat ik absent ben geweest. Bekende gezichten keuvelen met elkaar aan de bekende statafels. Even voel ik me verloren, tot ik wordt herkent door Klaas Zwart, die eigenlijk een hele lieve man is en onmiddellijk op me af stapt. Binnen no-time voelt het alsof ik nooit ben weggeweest. Vier jaar na mijn afscheid bevind ik me ineens weer in de poppenkast…

In eerste instantie voelt dat goed. Het is leuk om iedereen weer eens te zien. Tenslotte heb ik 7 jaar lang heel wat avonden met deze mensen doorgebracht. Tijd romantiseert. Ineens weet ik niet meer zo goed waarom ik destijds afscheid nam. Ik vind het leuk hier en heb zin in deze vergadering!

Dit gevoel verdwijnt al snel als ik plaats heb genomen op de publieke tribune om een forum bij te wonen. Een forum, een forum. Wat is er gebeurd met de jaarlijkse begrotingsvergadering, die uren duurde en vaak tot verrassingen leidde? Het feit dat er eerst een forum gehouden wordt, doet me vermoeden dat dit een gortdroge saaie avond gaat worden. Het is de bedoeling dat ik een leuk stukje ga schrijven. Voor een leuk stukje heb je spektakel nodig en dat zie ik niet zo 1-2-3 gebeuren.

Het forum begint inderdaad oersaai. Er worden politieke vragen gesteld naar aanleiding van de schriftelijke beantwoording van vragen die blijkbaar schriftelijk zijn gesteld en voorzien zijn van nummers. Aangezien ik deze vragen niet ken en er slechts nummers genoemd worden, is het voor mij als publiek onmogelijk dit deel van het forum te volgen. Wel leuk vind ik dat op de eerste vraag van het CDA (over de aanbesteding van iets?) 5 minuten geritsel met papieren volgt. Even zit ik op het puntje van mijn stoel, maar als Wethouder Schrijver de term social return gebruikt, is ze me weer kwijt en denk ik aan de dingen die ik morgen moet doen. Opvallend is nog wel dat het CDA de woorden van een wethouder toelicht. Oppositie voeren is blijkbaar ook niet meer wat het geweest is.

Na het informatieve gedeelte volgt er een stukje politiek. Een stukje. Moties en amendementen worden weliswaar kort toegelicht door de indieners, maar meningen mogen niet worden geventileerd. Die bewaren we voor de raadsvergadering, waar ik inmiddels al niet zo’n zin meer in heb. In de pauze wordt me gevraagd of ik de politiek mis. Het antwoord is: nee.

Na een korte pauze begint dan eindelijk de vergadering over de programmabegroting. Het gevoel dat ik mijn tijd wel beter en nuttiger kan besteden, het gevoel dat me ooit deed stoppen, is gedurende de forumvergadering weer langzaam naar binnen geslopen. Ik moet toegeven dat de stoeltjes ook niet meehelpen. Zo’n 2 weken geleden viel ik van de trap op mijn stuitje en de harde kuip waarin ik plaats heb genomen herinnert me voortdurend aan het feit dat we ooit een staart hebben gehad.
Onrustig schuif ik heen en weer als het toch nog leuk wordt.

Marcel Reijven opent het meningsvormende gedeelte met een goed verhaal en, hoera, een grap. De meest voorkomende indicator is n.v.t. . Hij heeft het aantal ook geteld. Vervolgens introduceert Ger Nijman niet 1, maar 2 nieuwe woorden. Vond ik de Kaasschuifmethode al een mooie vondst de Schaafkaasmethode mag er ook zijn! Vervolgens wordt er een voor de leek onbegrijpelijke en neuzelachtige discussie  over motie 1 gevoerd. Vervoersplannen, jaartallen, hoe leest men een motie (dat blijkt op heel veel verschillende manieren te kunnen). Mijn interesse is al weer tanende als Hans de Graaf het woord neemt. ‘Ik denk dat de wethouder wil zeggen dat de motie te vroeg is’, zegt ie met een olijk gezicht, waarop de motie wordt ingetrokken. ‘Kijk, die man, daar hebben we wat aan’, zegt mijn buurman Dirk Korver enthousiast. En ik ben het heel erg met hem eens.

Om 22.30 bereiken we de beslissende fase. Dat is mooi op tijd, denken PvdA-voorzitter Harry Waal en ik naïef, want de politieke discussie over de amendementen en inmiddels nog maar 2 moties ontaart in een mooi stukje poppenkastspel met 23 poppen (inclusief 2 wethouders) en een poppenspelende Burgemeester, die het allemaal in banen probeert te leiden. Vanuit de coulissen best vermakelijk.

De logica van Erica van As (en Dirk Boonstra): ‘wethouder, hoor ik u nu zeggen’, laat wethouders nog steeds ongemakkelijk op hun stoel draaien. Meesters Zwart en Boonstra leggen het nog 1 keer uit en er zijn heel veel woorden en ontelbare bijzinnen nodig om elkaar duidelijk te maken wat er nu bedoeld wordt. To the point komen is nog steeds niet het sterkste punt van de raad. Ik snap heel goed waarom die raadsvergaderingen altijd uitlopen en de publieke tribune nauwelijks bevolkt wordt met burgers. Een workshop spreken in het openbaar lijkt me geen overbodige luxe!

De enige waar ik tijdens het drie kwartier durende spel vol bewondering naar zit te kijken is Wethouder Overzier. Niet alleen haar uiterlijk (rood haar, paars jasje, geweldige outfit) is een verademing, als één van de weinige poppen is ze wel duidelijk en to the point. En aangezien de inhoud van ‘het debat’ door onduidelijk taalgebruik behoorlijk langs me heen gaat, wordt zij mijn held van de dag!

Na de 300ste schorsing is om 23.20 uur het einde in zicht en gaat er dan eindelijk gestemd worden. Heel verassend gaan de coalitiepartijen voorzichtig mokkend akkoord met de begroting en de oppositie niet (wisten we dit om 20.00 uur al? Uhhhhh…….ja). De PvdA scoort met een sportamendement , motie 2 over zonne-energie van de CU wordt aangenomen en motie 4 van Dorpsbelang Langedijk over een fietsvriendelijke Dorpsstraat haalt het net als het sportamendement van CU en het CDA niet. Vermakelijk blijft het feit, dat de Burgemeester na 6½ jaar nog steeds niet in staat is om de zetels van de verschillende partijen bij elkaar op te tellen, maar terwijl wij het afsluitende glas wijn al in ons hoofd hebben, doet de poppenspeler toch een treffend slotwoord. Hij spreekt over een lange maar gevarieerde avond………….. en zo is het maar net!

Want eerlijk is eerlijk…….

Voorzichtig wil ik het wel toegeven…..

Stiekem was het best wel weer leuk bij de Poppenkast!

(zo lang ik niet hoef mee te spelen)

Tot snel!

Liselore Dam, voormalig raadslid PvdA